Mei was een maand waarin de realiteit van ons nieuwe leven op Curaçao zich regelmatig liet voelen. Geen gepolijst verhaal, maar een eerlijke weerspiegeling van hoe het hier gaat. Van het nieuwe werkgeluk van Maikel en gezellige avonden in Pietermaai, tot een heftige confrontatie met mijn grootste angst die me even flink uit het veld sloeg. Nu we bijna een half jaar onderweg zijn, sluipt ook die ene grote vraag steeds vaker naar binnen: is dit eiland de plek waar we echt gaan settelen, of lonkt het vertrouwde Nederland toch meer dan we dachten? Ik neem jullie weer mee in ons avontuur van de afgelopen maand! 🌴
De highlights ✨
Chef’s Table bij Robyto🥂
Dit was zonder twijfel één van de meest bijzondere avonden van de maand. We schoven aan bij een verrassingsdiner van Robyto, waar we met acht onbekenden aan een lange tafel genoten van vijf waanzinnige gangen. Niet alleen het eten was een belevenis, maar juist de mooie gesprekken die ontstonden met mensen die we nog nooit eerder hadden ontmoet, maakten het een avond om in een doosje te doen. ✨
Maikel zijn vliegende start✈️
Soms gaan dingen op Curaçao verrassend snel en ongecompliceerd. Maikel liep bij een makelaar/autoverhuurbedrijf binnen om zichzelf even voor te stellen en voor hij het wist, was hij aangenomen! Hij heeft het er enorm naar zijn zin en de nieuwe werkomgeving geeft hem ontzettend veel positieve energie. Het is fijn om te zien dat hij zijn plekje in de autoverhuur zo snel heeft gevonden, wat ons als stel ook weer een stukje meer rust geeft in deze hectische periode.
Stopt Maikel nu dan met zijn fotografie? Zéker niet! Maar nu kan hij dat er weer hobby-matig bij doen en het scheelt hem de hoofdpijn van het behoorlijk moeizame ondernemen hier. De zekerheid van een vaste baan is nu even heel veel waard.
Queen Tribute in Pietermaai 👑
Heerlijk een avondje op stap met de vaste club! In de Nieuwestraat was een Tributeband festival en de sfeer was echt top. Vooral toen de Queen tribute band het podium opkwam, ging ik hélemaal los. Er is weinig dat kan tippen aan keihard meezingen met alle klassiekers in de warme avondlucht, omringd door gezelligheid en goede vrienden. Het was precies de ontlading die ik nodig had na een drukke werkweek.🥂
Nieuwe gezichten & actie in de Annabaai ⚓
We maakten deze maand ook kennis met Claudia en Stefan. We hadden al een tijdje contact via socials over emigreren, en nu waren ze er eindelijk! We spraken af bij het Iguana Café in Punda en terwijl we gezellig zaten te kletsen, kregen we er een gratis show bij. Vanwege het Velas-event zagen we helikopters die reddingsacties lieten zien en werd er zelfs een zogenaamde drugsactie op het water gedemonstreerd. Een heerlijke middag vol nieuwe connecties en spektakel op de eerste rang! 😍
Wat minder was 🤍
Mijn grootste angst werd werkelijkheid 🙁
Tijdens een dagje Porto Marie werd ik plotseling hondsberoerd. Voor wie mij kent: mijn paniekstoornis en emetofobie maken dit mijn absolute nachtmerrie. Ik heb echt doodsangsten uitgestaan en geprobeerd het tegen te houden, maar uiteindelijk heb ik me er wel aan overgegeven. Letterlijk. Het was even pure drama en paniek, maar achteraf dacht ik vooral: 'Was dít het nou waar ik al die jaren zo bang voor ben geweest?' De laatste keer dat dit gebeurde was in 2014, en al die jaren heb ik die angst als een blok aan mijn been meegesleept. Maar guess what: de wereld verging niet. Het was verre van leuk, maar ik heb het doorstaan en dat voelt als een enorme mentale overwinning op mezelf.💪🏼
De mysterieuze Botox-lip 🫦
Ik werd 's nachts wakker met een heel vreemd gevoel en toen ik in de spiegel keek, wist ik niet wat ik zag! Ik had een bovenlip waar een gemiddelde influencer jaloers op zou zijn! Een onschuldige muggenbult bleek een gigantische allergische reactie te hebben getriggerd. Maikel lachte me natuurlijk keihard uit, en eerlijk is eerlijk: het was ook geen gezicht. Gelukkig trok de zwelling met flink koelen vrij snel weer weg, maar de schrik zat er even goed in.😂
De mentale grens bereikt 😔
Hoewel ik een dag minder ben gaan werken en de grootste drukte op de werkvloer inmiddels achter de rug is, waren er deze maand toch een paar dagen die fysiek en mentaal veel van me vroegen. De combinatie van de incidentele piekdagen en het voortdurende nadenken over onze toekomst begon zijn tol te eisen. Het constante wikken en wegen of we hier nu wel of niet moeten blijven, vreet stiekem meer energie dan ik dacht. Aan het einde van de maand was de koek simpelweg even op en resulteerde dat in een flinke breakdown op de bank. Ook dat hoort er soms bij. 🥺
Favoriete plek deze maand 🏖️
Blue Bay
Soms moet je even ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen en dan is Blue Bay de perfecte plek. Op die ene vrije zaterdag was het een oase van rust. We hadden bijna het hele strand voor onszelf. We hebben uren gesnorkeld, lekker in een magazine liggen bladeren op een bedje en de dag afgesloten met de lekkerste pizza van het eiland bij Tribu. Het was precies de reset die we nodig hadden om de batterij weer op te laden!
De balans✨
Mei was een maand waarin de emoties alle kanten op vlogen. De ene dag voelen we ons hier helemaal thuis terwijl we genieten van de zon en het zwembad, de andere dag is er dat knagende gemis van de familie in Nederland. Vooral die spontane koffiemomentjes en het zien opgroeien van de kleintjes zijn de dingen die ik soms echt even mis.
De grote vraag (blijven of gaan?!) hing deze maand dan ook constant in de lucht. We merkten dat het niet langer werkte om met twee benen in verschillende landen te leven.. die twee sporen zorgen voor onrust en maken dat je nergens écht landt. Er móest een knoop worden doorgehakt om weer vooruit te kunnen kijken. Terwijl ik dit schrijf, is de kogel door de kerk. De beslissing is genomen, maar de zenuwen gieren nu pas echt door mijn lijf. Wat die keuze is geworden en wat er nu allemaal op ons afkomt... dat vertel ik jullie uitgebreid in de blog van juni! ✨
Reactie plaatsen
Reacties
Hey Mandy, wat een mooi verhaal weer, maar ook best wel emotioneel hoor. Ik hoop dat jullie voor jullie gevoel de juiste beslissing hebben genomen over de toekomst. In ieder geval tot snel in Geldrop en ik wacht met smart op de volgende blog. Groetjes en knuffels van ons 😘😘