April '26 | Van wilde dolfijnen tot getuigen bij een wildvreemde bruiloft

De highlights ✨

Wilde dolfijnen bij Mambo! 😍 

Er zaten deze maand een paar pareltjes van dagen tussen! Een absoluut hoogtepunt was onze middag bij Mambo Beach. Terwijl ik een beetje voor me uit staarde over de zee, zag ik ze ineens: wilde dolfijnen! Dit wilde ik echt al zó lang een keer zien en nu zwommen ze gewoon voor mijn neus bij Mambo, hoe vet is dat?! 🤩🐬

Tattoo-time!

Ook was het tijd voor iets blijvends, we gingen naar Sammii.ink! Maikel liet hier achter op zijn benen coördinaten zetten. Op het ene been die van Eindhoven, op het andere van Willemstad (snap je 'm? 😉) en ik een libelle met daarbij het netnummer van Curaçao verwerkt (599), als blijvende herinnering aan ons eilandleven!

Getuigen bij een wildvreemde bruiloft 🧑🏼‍❤️‍👩🏼

Dit was wel een van de meest random dingen van de maand: ik mocht tekenen als getuige voor een wildvreemd bruidspaar! 😅 Ze hadden Maikel benaderd voor de fotografie, maar omdat ze hier in het geheim trouwden, hadden ze geen getuigen. Dus daar stond ik dan bij Kranchi (gemeentehuis) in mijn nette jurk, bij het intieme moment van twee mensen die ik totaal niet kende. Heel bijzonder om dat even mee te mogen maken en een uur later gewoon weer in te klokken op het werk. 😂

Koningsdag op Curaçao 🧡

We sloten de maand af met een zonovergoten Koningsdag.

Dit deden we samen met Delaney, Stephanie en de kids, die sinds half april voor vijf weken op het eiland zijn voor een oriëntatiereis. Hoe toevallig: Maikel kent Delaney nog van vroeger uit de wijk en ik heb met Stephanie in de klas gezeten op het MBO!

We hebben deze maand regelmatig met ze afgesproken, en ook Koningsdag was weer erg gezellig. We hebben de hitte en de drukte van Willemstad opgezocht, maar het was echt bizar warm. 🦁 Na een rondje door de stad zijn we dus snel weer naar huis gereden om het zwembad in te duiken. Een heerlijke, ongedwongen middag die we (hoe kan het ook anders) afsloten met een pizza op een cabana bij Zanzibar! 😊

Wat minder was 🤍

De grens bereikt

De maand stond ook in het teken van balans zoeken. Het is soms lastig om de grens te vinden tussen 'alles willen geven' en 'jezelf niet voorbij lopen'. De combinatie van een eigenwijze schildklier en de drukte op het werk zorgde voor de nodige migraine en tranen. Na een goed gesprek op het werk is de knoop doorgehakt: ik ben teruggegaan naar 4 dagen werken! Het voelt nu al als een verademing en ik merk dat ik weer meer energie krijg.

Blooper van de maand 😅

• Wie op Curaçao woont, krijgt vroeg of laat te maken met autopech.. Mijn auto gaf al een tijdje een melding over de bandenspanning, maar toen er een nieuwe melding 'low battery' verscheen, dacht ik: dat komt van de week wel. Niet dus. Nadat we gezellig een cocktail hadden gedronken bij Zanzibar (ik reed dus niet!), viel de auto na nog geen honderd meter stil. De accu was écht op. 😑 Daar stonden we dan... Uiteindelijk hebben we met hulp van Edwin en Beppie de auto veilig weten te krijgen, maar de les is geleerd: als de auto iets aangeeft, moet ik gewoon luisteren! 😅

De balans✨

De eindstand van april? Het roer moest even om en ik moest keuzes maken voor mezelf. Daardoor kan ik nu weer volop gaan genieten van al het moois hier! We hadden veel gezellige afspraken, dinerdates en koffiemomenten en genoten vaak en volop bij onze favorieten: Chill, Karakter & Zanzibar (mét pizza uiteraard!).

Het nadenken over wel/niet hier blijven hebben we deze maand op een lager pitje gezet. 'We zien het allemaal wel' was na de nodige frustraties en huilbuien uiteindelijk ons motto deze maand! ;-)

Op naar mei! 🩵