Juni was een absolute rollercoaster. Van een impulsieve, maar nodige beslissing, tot een bomvolle vakantie in Nederland waarin we definitief afscheid namen van ons vertrouwde appartement. Een maand met een lach, een traan, heel veel shopgedrag en het officiële startschot van ons verlengde eilandavontuur!🩵
De highlights ✨
De knoop is doorgehakt! 💪🏼
Juni begon met een vlaag van totale besluiteloosheid, tot ik er ineens héeeelemaal klaar mee was. Het getwijfel over wel of niet blijven op Curaçao maakte me gek. Dus ik ben via het werk gaan informeren naar de opties voor het verschepen van onze meubels en BAM: het werd meteen in werking gezet! Maikel was via Whatsapp gelukkig meteen blij met mijn impulsieve actie. Hoewel ik me toen nog niet voor de volle 100% overtuigd voelde, wist ik één ding zeker: ons avontuur hier is zeker nog niet klaar! Inmiddels zijn de verhuizers van Derksen langs geweest en is het een heel raar gevoel om je meubels in die verhuiswagen te zien verdwijnen, maar het is officieel: we blijven! 🌴😍
Ons huisje inrichten & opknappen👩🏼🎨
Nu we zeker weten dat we voorlopig nog een poosje in ons huisje op Curaçao blijven, wilden we het ook meteen goed aanpakken. We brachten een bezoekje aan La Curaçao voor een gloednieuwe koelkast en wasmachine, en kochten meteen mooie nieuwe gordijnen. Die oude, kapotte luxaflex zijn eindelijk weg en het ziet er meteen een stuk huiselijker uit!
We stopten trouwens niet bij het witgoed, want we waren die vieze gelige kleur op de muren ook helemaal zat. De kwasten en rollers werden dus tevoorschijn gehaald om alles in een lekker frisse, witte kleur te verven. God, wat word ik oud dat ik van deze dingen zo blij kan worden! 😂 Maar het voelt nu wel al steeds meer als ons eigen, frisse plekje!
Dave op m'n been!🦎
We hadden vlak voor vertrek naar Nederland ook nog een tattoo-afspraak bij Curaçao Fine Ink! Maikel kwam helaas van een koude kermis thuis; hij had een afspraak van een uur geboekt, terwijl zijn tattoo op zijn schouder zeker drie uur zou duren. Balen, dus géén nieuwe inkt voor hem. Maar mijn gekko staat er wél op, achter op mijn onderbeen!
Vakantie naar Nederland!😍
Wat was het héerlijk om op 12 juni in het vliegtuig naar Nederland te stappen. We werden op Schiphol gigantisch verrast door familie; Raya vloog me letterlijk meteen in de armen!🥹
Het was zo fijn om iedereen weer te zien, onbeperkt te kunnen winkelen (de Action, Zeeman en Takko waren echt een walhalla en oh, wat had ik een broodje van Kaatje Jans gemist!), terrasjes te pakken in Eindhoven en Geldrop, en herinneringen te maken!
Familieweekend in Nijmegen🤗
We hadden een geweldig familieweekend in een snikheet Nijmegen (boven de 30 graden!). Femke en mama hadden het georganiseerd in het thema van het tv-programma 'De Bondgenoten'. Er was zelfs een mystery guest geregeld: ineens kwam Sophie binnenwandelen, zó leuk! 😍 We hebben genoten van de hitte, gezwommen in een subtropisch zwemparadijs, gewinkeld met mijn zusje, broertje en aanhang en fanatiek 30 Seconds en pizzarette gedaan!
Eindstand Nederland ✨
Van hot naar her🏃♀️
Begrijp me niet verkeerd: ik heb echt intens genoten van het in Nederland zijn. Het vanzelfsprekende gevoel, iedereen kennen, de winkels dichtbij en al je favoriete mensen om je heen. Maar als ik heel eerlijk ben, was het eigenlijk gewoon een teringdrukke werkvakantie. 😅
In de weinige dagen die we hadden, zijn we echt van hot naar her geracet. Het appartement moest binnen no-time helemaal leeggehaald en bezemschoon opgeleverd worden voor Woonbedrijf, we moesten duizend-en-één dingen regelen voor de definitieve verhuizing van onze spullen, tussendoor hadden we het familieweekend én we probeerden natuurlijk ook nog eens iedereen die we liefhebben te zien. Onze agenda zat zó bomvol met afspraken en etentjes dat we letterlijk geen seconde rust hebben gehad. Supergezellig en we hadden het voor geen goud willen missen, maar we waren aan het einde van de rit echt compleet gesloopt! 🥵
Wat minder was 🤍
Een totale off-day 🙁
Begin juni had ik echt even een flinke dip. De spanning van het definitief opzeggen van onze huurwoning in Geldrop vloog me die dag ineens aan, en in combinatie met alle indrukken en hormonen voelde ik me simpelweg zó ontzettend ellendig. Ik was geïrriteerd, gespannen en kon op een gegeven moment wel janken om de kleinste dingen die misliepen. Het is gewoon een heel groot ding om die knoop definitief door te hakken en op zo'n dag kwamen de emotionele klap en het besef daarvan in één keer binnen.
De auto-ellende duurt voort....🚗
Begin juni begon míjn auto ineens weer rare geluiden te maken. Dario heeft er naar gekeken en een onderdeel vervangen, maar toen bleek er direct daarna nóg een onderdeel kapot te zijn. Ik word er inmiddels echt niet goed van! Gelukkig hadden we de auto de rest van de maand niet perse nodig omdat we naar Nederland vertrokken, maar die constante autozorgen op het eiland blijven heel erg vermoeiend.
Bloopers van de maand 😅
De 25-gulden chips 😑
Op Hato hadden we voor vertrek een beetje trek. Maikel scoorde een zak chips. Die zak gaan we NOOIT meer vergeten, want we moesten er gewoon 25 gulden voor afrekenen. Dat is €12,50 voor een normale zak chips. Koekoek! Maar goed, hij smaakte wel. 😂
Curaçao op het WK..... 🏐
Juni was ook de maand waarin het nationale team van Curaçao geschiedenis schreef tijdens het WK! Met wedstrijden op 14, 20 en 25 juni stond het hele eiland natuurlijk op zijn kop en de sfeer was ongetwijfeld fantastisch..... maar wij waren dus précies van 12 tot en met 25 juni in Nederland!😑 Echt weer een timing van niks, haha. We hebben die hele gekte hier op het eiland dus compleet gemist.
Douane-stress & afschijt... 😅
Op de terugweg naar Curaçao kregen we op Schiphol al vroeg bericht dat onze vlucht vertraagd was. Toen we rond 10:00 uur rustig richting de douane wilden lopen en ik mijn boardingpass opende, zag ik tot mijn grote schrik dat de gate al om 10:15 uur zou sluiten! Stress! Tel daarbij op dat het emotionele afscheid van mama (die een brief in Maikels hand duwde omdat ze van de emoties niet kon praten) en de rest van het afscheidscommitée heel vluchtig moest én ik gigantische buikpijn had omdat ik ontzettend moest poepen... nou, drama! De rij voor de paspoortcontrole was natuurlijk gigantisch lang. Uiteindelijk om 10:40 uur door de controle, als een gek naar de wc gerend en gelukkig vlogen we pas om 11:45 uur. Wat een stress-blooper! 😂
De balans✨
Het was een maand van uitersten. Het definitief inleveren van de sleutels van ons appartement in Geldrop was een raar moment en best wel lastig, al voelde het gelukkig al een stuk minder als 'thuis' toen onze meubels er eenmaal uit waren. Het afscheid van iedereen viel me vervolgens echt weer heel erg zwaar. Het idee dat je gewoon niet weet wanneer je elkaar allemaal weer gaat zien, vind ik heftig. We hebben de laatste avond voor vertrek terug naar Curaçao nog gezellig met familie gegeten voordat we vertrokken, en eenmaal terug op het eiland landde de klap pas echt..
Ik voelde me bij thuiskomst ineens totaal niet thuis. Ik was mega ongezellig, misselijk en moe van de vlucht, alle indrukken en de emoties. Inmiddels zijn we gelukkig lekker bijgekomen op Mambo Beach en Jan Thiel, hebben we een gezellige pizzadate gehad met de eiland-vriendengroep en zijn we vol energie begonnen met het opknappen van ons huisje.
We gaan ervoor!! 🌴
Op naar juli!
Reactie plaatsen
Reacties